فلور نارکوتیک، اکسیری اعتیادآور و مظهر اغواگری مدرن پاریسی است؛ گلی فرضی و مخدر که حواس را مسحور خود میکند. این شاهکار نیش با طراوت وسوسهانگیز سرخالو (لیچی)، ترنج و هلوی آبدار آغاز میشود؛ در قلب اشرافی خود با پیوند مستانه گل صدتومانی (پیونی)، یاسمن و شکوفه پرتقال اوج میگیرد و بر پایهای مخملین از مشک سفید، خزه درخت بلوط و نتهای چوبی ماندگار میشود؛ عطری خنک و معتدل با رد بویی مغناطیسی برای عاشقان تمایز و تجمل.